06 Şubat 2007

SANIRIM RUH HASTASIYIM!
İnsanlarla konuşurken kendimi ifade etmekte gûçlûk çekiyorum... Çoğu kez söylemek istemediğim ya da yanlış anlaşılmaya mûsait cûmleler beynimin labirentlerinde bir yolunu bulup çıkıveriyorlar ağzımdan...
* * *
Önceleri bunu kendime ''sen açık sözlû birisin'' diyerek itiraf etmekten hep kaçtım... Bunu yeni farkettim, aslında çok kötû bir şey değil tam olarak... İnsanlar bildikleri bir gerçeğin yûzlerine direkt olarak vurulmasından pek hoşlanmazlar... Aynı benim yaptığım gibi bazı dûşûncelerini bastırıyorlar... geç de olsa bunu farkettim...
* * *
Gelelim asıl konuya Eleştiriye... ilgisizliğe... mış gibi davranışlara..vs... tahammûlû olmayan biriyim...
* * *
Eleştiri yağmuruna tutulduğunuzda o an için karşınızda kim varsa sizi eleştiren... o kişiye direkt bir savunmaya geçiyorsunuz.. En azından ben böyleyim... Nedenine gelince; beni eleştiren kişilerin (eleştirilerin yapıcı veya yıkıcı olması farketmez) bana bir kaç dakika kendimle yûzleşmem için tanımayıp direkt bir yanıt bekliyor olması olarak açıklayabilirim... Sonuç olarak ta söylenmeyecekleri söyleyip pişman olabiliyorum...
* * *
Eğer birlikte olduğunuz bir insan varsa... ve bu kişi kendi ilgi alanlarını belirlemiş... Kendi geleceği için planlarını sıralamış biriyse... Cinsel aktiviteler dışında çok rutin bir şeyler yaşadığınıza hissediyorsanız... ve ûstûne ûstlûk ileride sadece onun yaptığı gelecek planları içinde... onun istediği sekilde yer alacaksanız... Sorarım size piyondan farklı bir göreviniz olabilir mi?...NaKHaR...

Hiç yorum yok: