YENİ EV, YENİ HAYAT!

Küçük yeğenim böyle söylemişti, sorunlu bir dönemden geçip evi değiştirdiklerinde... “Yeni ev, yeni hayat!”

Akşam evime geldiğimde ya da sabah gözlerimi bu evde açtığımda bir mutluluk yayılıyor içimde, “Burası benim evim” diyorum gururla…

Her akşam camları açıyordum havalandırmak için bir güvercin kaçıyordu, merak ediyordum nedenini ve yuvasının çatının neresinde olduğunu, bazen klima radyatörünün üzerine ekmek kırıntısı bırakıyordu sevgilim, alışacaklar diye kızıyordum ama geçen gün gaykedim keşfetmiş klima radyatörünün tam arkasında yuva yapmış güvercinler 2 tane de civcivden küçük yavrusu vardı içinde... Güzel şeyler oluyor…

Bu ev beni her gün daha da mutlu kılıyor ve şükrediyorum tuttuğum güne... NaKHaR

SKANDAL AİLESİ - 30

- Haddini Aştın Sen Ama! -

Üç ablam var malumunuz en küçük ile ortanca oldum olası didişir durur, bu didişme hep küçüğün ağlamasıyla küsüp konuşmamasıyla son bulur, sonrasında ortancanın -sözüm ona merhametli- gönül alıcı hareketleri sayesinde şakalaşmalarla tatlıya bağlanır... Bunlar evlendi çoluk çocuk sahibi oldu huylar değişmedi...

Skandal ailesini yazmayı isteyerek bıraktıktan sonra, -birçok skandala imza attık bu arada yine- bir ay geçmemişti ki ortanca küçüğün yediğine içtiğine karışır oldu yine, bir akşam eve döndüğümde küçük ablam arayıp halimi hatrımı sorduktan sonra ortancanın yaptıklarından yakındı konuşmuyorum dedi, her zamanki gibi kaale almadım sıradan bir durumdu nitekim...

8 ay geçmesine rağmen küçük ilk kez bu kadar istikrar göstererek küslüğünü bozmadı, ne yalan söyleyeyim ortancanın da kahrı çekilecek gibi değildir, en son apartmanımızın dış cephe boyası yapılırken annemin uykudan uyandırmasına sinirlenip binbir katakulleyle kendini acındırarak evi üzerine yaptırdıktan sonra anneme o sabah şu cümleyi kurması çok sinirime dokundu; "Kendi evimde bile rahat uyuyamıyorum!" Annem bu cümleden sonra 4 aydır konuşmuyor, yanıma çağırdım ama henüz gelebilmiş değil...

Bazı insanların tüm isteklerini yerine getirseniz ve yalnız bir arzusu yerine gelmediğinde sizden kötüsü olmadığını iddia ediyorsa, haddini bildirin, ablanız dahi olsa... N

HAYALPEREST

geçmişte hayallerimizle alay edenlere...

Adam vardı, hayal kuran, kurmakla kalmayıp hayallerinin içinde kaybolan... Adam vardı hayalciyle dalga geçen, onu küçümseyen, hakir gören, aşağılayan, hayatta bir baltaya sap olamayacağını tekrarlayıp duran...

Yıllar geçti... Adam vardı hayallerinin peşinden koşmuş, yarısından fazlasını gerçekleştirmiş ve hayallerine yenilerini ekleyen, hayalin birebir gerçekleşmesi değildi mühim olan yaklaşmasıydı biraz, adam tamahkardı, olmadı mı neden diye sorup cevabını da kendi verirdi... Onunla dalga geçen, onu yerden yere vuran tüm insanların karşısında başı her zaman dikti... Utancı yoktu, hayalleri vardı...

İşte belki de, hayalperest olmak bu nedenle çok eğlenceli... Şimdi buradayız, geçmişten gelen hayallerimizin içinde, yarın şimdilerde kurduğumuz hayallerde buluşmak dileğiyle... :) NaKHaR

İŞTE ÖYLE BİR EV...

Apartmanın kapısından giriyorsunuz, Hayalet Avcıları'nın dönüşüm esnasında kullandığı asasnsöre binip en üst kata çıkıyorsunuz... Kapılar açılıyor sarı bir kapı karşılıyor koridorda sizi, diğer kapıların hepsi suratsız siyah ve parlak özel bir davete gelmiş gibiler... Ama o kapı alelade bir elbise geçirmiş üstüne, umurunda değil davet...

Sarı kapıyı aralıyoruz karşımızda Fransız tarzı pencereler, stor perdeler... Deniz önündeki blokların arasından bütün pencerelere selam veriyor... Sola dönüyoruz mutfak karşılıyor bizi, henüz yenilmemiş yemeklerin çatal bıçak seslerinin, tezgahın kirli tabaklarla dolu görüntüleri geçiyor gözlerimin önünden, belli ki güzel bir akşam geçirmişiz diyorum içimden...

Ardından ilerliyoruz, girişteki sarı kapının bir yanında beyaz bir portmanto, diğer yanında yine aynı beyaz dişlerini gösteren bir malzeme dolabı...

Dar alanda her şey duvarlara gizlenmiş bir yandaki odaya seğirtiyorum, çeşitli bölmelere ayrılmış duvardan duvara uykusu gelmişçesine gerinen gri gömleğinin içinde beyaz vücuduyla duran bir gömme dolap...

Sahibine şöyle bir sırıtıp, tutuyoruz! narası atıyoruz...NaKHaR

KELİMEREKTE

Kelimeler tutuşurdu bir kavgaya
Ben "erek"siz kalirdim,
Adrenalin beynime sıçradığında
Ben erekte olurdum
Kelimeler iterdi, kovalardi birbirini...
İçinden çıkılmaz fikirlerde,
Şehvetin önünde,
Hep düz bir duvar olurdu nokta.
Kelimeler düz duvara tırmanırdı
Ve Kağıdın boşluklarına
Anlamlarını boşaltırlardı...NaKHaR

2010 - istanbul