SEN!

Ben dünyaya arzu dolu bir kavimle geldim, baba arzusu! 

Nefret dolu bir rahimden, bıkkın bir bedenden, 

geleceği sorgulayan bir zihinden! 

Sevgi yoktu, terk edilişten doğdum ben, 

kardeş memesinden, ölü yeğenlerimin rızkıyla doydum ben!

Koşarken düştüm, bakarken kördüm, severken öldüm!

Korkulardan indim ben, cellâdımı güldürdüm ben... 

Hakkımda ne bilirsin ki!

Dedikodulu ağızlardan kulaklara kondum, alıcı bir kuştum...

Örülü bir duvardım ben, seni çatlaklarımdan gördüm...

Kavimleri helak eden azaptım, ateştim, kordum,

boğulduğum bir kaşık suydum...

Zihnimde yuvarladığım fikir,

aklın çemberinde fır dönüyordum...

Soğuktum ben, sağduyuydum...

Aşktım, düştüm, öldüm ben!

Yanlış kaynamış kırıklarımdan kalbimi gördün sen! N

Anneler, Çocuklar ve Torunlar…

Kısaca özetle anlatayım…

Büyük ablamın hamilelik endişesi yersiz çıktı, torunlarıyla meşgul oluyor… Büyük ağabeyimle çok fazla görüşmüyoruz her zaman ki gibi, çok elzem bir durum olmadıkça aramıyor… Ortanca ablam yüzünde doğduğundan beri var olan ve kanser riski oluşturan bir et benini ameliyatla aldırdı şu an sağlık durumu iyi, eşi bir ara 7 ay kadar bir süre ceza evine girdi çıktı “esrar içmek suçuyla” tek kızları okulu bıraktı kendi ayakları üzerinde durmak istiyormuş… Küçük ağabeyim geçen yıl yengemden boşandı, iki çocukları var ağabeyimin çapkınlıklarına karşı kısassa kısas yengem de çapkınlık yapınca artık evliliğin yürümesine gerek kalmadı… Küçük ablam çalıştığı şirkette haklı sebeplerle bir kadını patakladı, iş yerinden atıldı, mahkemede şu an hakkını aramakla meşgul… Annem yine aynı hepimizi düşünmekten kendini bir an olsun alamıyor… Ona gel benimle yaşa desem de istemiyor buralarda yapamazmış ona arkadaş muhabbet lazım…

Ben mutluyum… Çok fazla çalışıyorum, mesailer filan… Her ne kadar beni ruhen tatmin eden bir iş olmasa da beni yeterince meşgul ediyor…  Bu meşguliyetlerim yüzünden kediye fazla sardıramıyorum ama bir sorun olduğunda tabii ki tepesine biniyorum affetmem… :)) N

SU!

Öfkemi zamanı gelinceye dek dizginlemeyi öğrendim… Zamanı geldiğinde o testi kırılacak ve zembereğinden boşanıverecek öfkem bir çırpıda…

Ben suyum! Yön verilebilir bir hayatım var… Hiç ummadık bir yerden bir eleştiri aldığımda onun üzerine gider, önce kendimi suçlarım, haksızlık ararım kendimde bunu böyle yapmazsam bir dahakine der başka bir yol bulurum akacak…

Kimi zaman setleri devirdiğim de olur ama bundan sadece çeşmeyi ardına kadar açan mesuldür.

Tanrı’nın bana bahşettiği en değerli özelliğimdir insanların davranışlarını çözümleyebilmem… Bir ima sezer, gerçekliğini kavrayıp tekrarlanmasını beklerim şiddetle tepkimi ortaya koyabilmek için… Bir ima gelir dikilir karşıma, acaba böyle mi demek istiyor diye karşılığında uyarıcı bir ima yollarım anlayana…N

Geçmiş Henüz Geçmemiş!

Standart bir insan ömrü boyunca bütün duyguları yaşar; kazanır, kaybeder, avucunda sanır, avcunu yalar, düşer, kalkar, kızar, ağlar, güler, koşar, coşar, durulur, yorulur ve daha ne kadar duygu varsa öylesine yaşar ki bir gün gelir, el elde el başta, ellerini ovuştururken, ellerini göğsünde kavuşturmuş otururken buluverir kendini…

Herkes yalnız yaşar duygularını, sırt üstü pamuk tarlasına uzandığımız da olur hiç ummadık yerden vurulduğumuz da…

Böyle büyürüz işte, yaralanarak, yaralarımızı sara sara, arada kabuklarını yolar acıtırız unutmamak için geçmişi…

Geçmiş demişken, hatırlatın anlatayım neler geçmiş başımızdan…N

Kasım Patı'rtısı !

Tanrı'nın kasım ayını bana ve aileme özel kıldığını düşünürüm. Verdikleriyle ve aldıklarıyla her kasım ayı bir yandan hüzün, bir yandan umuttur benim için...

Aile ölümleri hep kasım ayında gerçekleşir ve ardından yine Kasım'da buluruz biz mutluluğu yıllar evvel olduğu gibi her yıl Kasım yaşatır bizi...

Yılları farklıdır ama Tanrı her kasım ayında, benden biraz götürür

 Babaannemi, Dedemi, Babamı, Anneannemi... can acısı bırakır geriye

Yine her kasım ayı bana bir güzellik bahşeder Tanrı, daha güçlü çıkarım her Kasım'dan

Tıpkı 9 yıl önce Kasım'da bahşettiği sevgilim gibi... Bu yüzden bizim ailenin adı bir nevi kasımpatı... N