8.

Sene-i Devriye
"Babamı Nasıl Öldürdüm?"


Kasımdı, sinirliydim ona, sadece yok olmasını istemiştim, ölmesini, bir kısa an için... Tanrı'nın isteğimi bu denli hızlı gerçekleştireceğini kim bilebilir...

Seversiniz, kızarsınız ama hiçbiri anlık nefret kadar gerçekçi değildir... Ve Tanrı sadece gerçekten istediklerinizi duyar...

Seni Özledim... N

7.

6 Kasım 7. yıl dönümümüz, bayram tatiliyle aynı güne denk gelmesi güzel bir tesadüf oldu... Başkalarının aşk zamanları hızlıca geçiyor da bizimki yerinde sayıyor gibi... şimdiye 20 yılı devirmemiz gerekirdi... Artık kısmet, 7 geldiyse, 20'si de gelir 70'i de (Tanrı izin verirse)... Amin

HAYAT, ZAMAN, AŞK!


Hayat, yenile bizi!
Aşka düşür hak edenleri
Ve bir damar aç bedenimizde,
Pamukla tıkanmadan uzuvlarımız!

Zaman, dur bizde!
Gün batımında kalalım;
Kızıl bir akşamda,
Kadeh tokuşturalım kırmızılar, beyazlar bitmesin içtikçe!
Sarhoş olalım,
Müstehcen kafalarımızı
Kuyruk sokumuna sıkıştırıp!

Sabah olmasın sevgili çıkıp gidecekse,
Uyuyalım koyun koyuna
Aşk, hep kal bizde!
N.

YAŞ 30

Yıllardır bilenler bilir 30'a doğru geriye sayıyordum...Dünyanın hakimi olmak gibi bir şey sanırdım küçükken 30'a kadar sayabilirdim Öyle Bir Geçer Zaman Ki'deki Osman karakteri gibi, önce 10 barajı, sonra 20 derken zaman 30'a doğru daha yavaş ilerledi...

30 güzel bir yaş, dünyanın hakimi olamıyorsunuz belki ama gerçekleşen onlarca hayalle kendi hayatınızın hakimi olabiliyorsunuz birçok şekilde...

Kendini dinleyebilidiğin yaş 30, kendini bildiğin, ayaklarının yere dik ve sağlam bastığı bir yaş, hayatın kronometresinin acılardan sıyrılıp sıfırlandığı bir yaş, yeniden başlamak gibi...

Hadi başlayalım o zaman... N

SAAT : 03.02

Sıcak bir gündü, savunmasız uyumayı sevmiyordum, gece yarısını geçene kadar gezmiş, eğlenmiş, sohbetler etmiştik ablamlar, yeğenlerim... O gece üşendim savunmasız yatmazdım dedim ya; yatay çizgili pijamamı giymedim, yatağımın başucundaki pencereyi kapatmadım, üstüme çarşaftan başka birşey almadım... atletle, altımda şortumla uyuyakaldım... 17 yaşımı bitirmeme 13 gün vardı...

Yer yarıldı, içine düştük, annemin içimi parçalayan sesini duydum vitrinde parçalanan kristal takımının şangırtıları arasında "yavrularımm!"

Ailem yanımdaydı, eksiğimiz yoktu, uzaktan akrabamız olan o gece hayatını kaybetmiş orta yaşlarının sonundaki çiftin "birimizden birimiz kalmasın, beraber yaşayıp, son nefesimizi beraber verelim" dediklerinin rivayeti dolanıyordu kulaktan kulağa... Tek bildiğim Tanrı'nın dualarını kabul ettiğiydi... N

17 Ağustos 1999'a saygıyla...