YES, PATATES!

Ben adaletin olmadığını, tarhana çorbasından sonra sofraya gelen patates kızartmasına elimi uzattığımda; ağabeyimin kafama vurup “ağzını şapırdatma” diyerek beni masadan kaldırdığında anladım. Tüm patates kızartmasını ağzını şapırdata şapırdata afiyetle tek başına bitirdiğinde üstelik.

Yazının devamı için: etkenmedya

 

RABBENA, HEP BANA!

Geldiğimiz yer çok önemli canım çekirge. Anneciğimin müşkülpesent, zor beğenen, içine içine konuşan tavrını; rahmetli babacığımın daha önce de bahsettiğim muzır tavrıyla birleştirip, kendi bünyemde harmanlayarak iğneleyici, yer yer kırıcı, hazırcevap bir kişilikle var olmuş iki kanadı eğri bir kuştum. Uçtum, uçuyorum sanırken yüz üstü düştüm.

Yazının devamı için: etkenmedya

  

SEN AVUCUNU YALA!

Biz bunları tartışırken;

Tutulmuşa zam geldi. (Ev kiraları)

Kesilmişe zam geldi. (Et – Tavuk – Balık)

Pişmişe zam geldi. (Dışarıda yemek yemek)

Yenmişe bile zam geldi. (Hesap-Fatura)

Malumunuz asgari ücrete de zam geldi…

E vardı böyle bir oyunu benim çocukluğumun;

Gölde bir balık varmış:

Bu tutmuş. (baş parmak)

Bu kesmiş. (işaret parmağı)

Bu pişirmiş. (orta parmak)

Bu yemiş. (yüzük parmağı)

Bu da “hani bana hani bana” demiş. (serçe parmak)

 

Yazının devamı için: etkenmedya

 

KORKU KADERDİR

Coğrafya değil, korku kaderdir. Toprağı entrikayla, kanla, göz yaşıyla sulayıp çocuğu “cıs!” ile büyütürsek, iflah olmaz. Kahhâr olan Allah, alimallah kahreder belasını verir, imam gelir sonra salâsını okur… “Nasıl bilirdiniz?” 

Yazının devamı için: etkenmedya

 

BAK ŞU SİDİKLİYE

“İnsan İlk Nereye Düşer?”

Dünyaya getirme yetisine sahip bir kadının rahmine… Yürümeyi öğrenirken kaç kişi saymıştır peki yavrusunun düştüğünü? Sayılmaz efendim! İnsan bilir çünkü düşe kalka büyüyeceğini, gelişeceğini öğreneceğini… “Geçti!” dememiz hep bu yüzden. “El bebek, gül bebek büyütülenlerden misiniz yoksa siz de?” ...

Yazının devamı için: etkenmedya