“NORMAL”LEŞMİYOR
MUYUZ?
Şahsen insan olmanın
bir standardı varsa, her konuda olmasa bile birçok konuda standartlarla yaşayan
bir insan olduğumu düşünüyorum.
“13. LGBTI Onur
Yürüyüşü”nün Ramazan Ayı münasebetiyle “Hassasiyeti Yüksek Halk” tarafından baltalanmış
olmasını, 12. LGBTI Onur Yürüyüşü’nün de Ramazan Ayı’nda olmasına rağmen “Aynı
hassasiyete geçen yıl sahip değil miydi bu halk? diyerek bir sorun olmadan
tamamlanması arasında ne gibi bir fark var diye düşünüyordum.
Cevabımı çok geçmeden
hemen aynı günün akşamı aldım; gerek 12, gerek 11. Onur Yürüyüşü “Gezi Direnişi”
gibi haklı halk isyanının desteğiyle normalleşme (Halkın benimsemesi) sürecine
girmişti. Oysa bu yıl, geçen iki yılda geziden sonra gelen, halkın “sizin de
nefes almaya hakkınız var” temalı desteğini yanlış anlayan ve son yılların
popüler deyimiyle “Provokatör” ismini verebileceğim birkaç LGBTI bireyinin hadsizce
“Ne yaparsak yapalım millet arkamızda” gafletine düşmesi bizi bu yıl gördüğümüz
sonuca ulaştırdı.
Okunmayan bazı gazetelerin
malum zihniyetteki yazarlarına laf yetiştirmeler, henüz destek görmüşken
siyaset gibi ikiyüzlülük çarkına dişli olmaya çalışmalar ve her partinin
mitinginde yerli yersiz dalgalanan bayrağımız, ailemize karşı bile LGBTI
bayrağı açıp “Kalk çayını kendin al, ayrımcılık yapma” şeklinde ayağa düşmüş
direnç gösterileri…vs. Bizi sadece insan olarak görmelerini istediğimiz
insanların içine iğreti homofobi tohumları saçmamıza sebep oldu gibi. Öyle ki
bir tasarım yaparken gök kuşağının gerekli olduğu bir görsel kullanmak üzereyken aldığım “O eşcinsellik simgesi, onu koymasak daha iyi” tepkisi “Normalleşmiyor muyuz?”
dedirtti bana…
Aylardan hazirandı,
Ramazandı, oruç tutup tutmamamız ile ilgilenen yoktu. Ülkenin yönetimi açısından arafta
olduğu şu dönemde tabiri caizse “osuruktan nem kapacak” insanlar vardı. Saldırmak
için, dağıtmak için, bizi geziyle yutmuş toplumun gırtlağına parmak basıp, bizi
yeniden geri kusturmak ve hazmettirmemek için bekleyen, bahane arayan insanlar
vardı.
Biz, yani içimizdeki “Provokatör”
diyebileceğimiz LGBTI bireylerinden bir kısmı o bahaneyi bekleyen bu akbabalara
ne yazık ki verdi.
Bireysel olarak özgür
bir bireyim. Ailem, arkadaşlarım, çevrem tanıdığım hemen hemen herkes benimle ve
benim gibi arkadaşlarımla birlikte eşcinselliği hazmetme sürecine girdiler ama
sosyal medyada yayınlanan bazı görüntüleri, videoları, yazıları gördüklerinde “Onur
Yürüyüşü”nün gerçek temasını onlara karşı savunmak için birkaç gün beklemek
zorunda kaldım. Ve yıllardır geçtiğimiz sınavlar olsa da bu disiplin suçu, bizi
bütünlemeye(İkmale, ŞÖK’e) bıraktı.
Daha önce de söylediğim gibi: Eşcinsellik ahlaksızlık demek değildir. Aksine belli bir ahlaka görgüye, empati yeteneğine, vicdana sahip olmaktır. N