UNUTULMASI GEREKEN ANLAR SERİSİ 6
SEVERKEN ÖLMEK!
Babam, annemin saçlarını severdi. 1,5 metre uzunluğundaki saçlarına sarılarak
uyumayı… Annemi görmeye geldiği ilk gün elini saçlarına atmış, sakın kesme
bunları yoksa beni öldürürsün demişti. Babam öldüğünde annem saçlarını ilk kez
kesti. Sonra tekrar uzadı, tekrar kesti, bir daha bir daha… Annemin öldükten
sonra mezarına koyulmak üzere 5 adet 1,5 metrelik saçı duruyor şu anda… İlk gün
kestiğinde neden diye sormuştum: “Baban en çok saçlarımı severdi ve yine en çok
onları çekerek döverdi. Saç diplerime kan otururdu.” dedi. Teselli edecek bir
şey diyemedim! Bir daha hiç bu konuda konuşmadık.
Amerika’dan
gelmiş bir misafirimize İstanbul’u gezdiriyorduk. Yemekten, içmekten ve
İstanbul’un güzelliklerinden başımız dönüyordu. Bu kadar gezmek, İstanbul’u
solumak yetmemiş olacak ki, bizim için de zaman problem olmadığından
misafirimiz tatilini bir hafta daha uzattı.
Gezmediğimiz,
görmediğimiz yeni mekânları geziyor, içmediğimiz içkiler içip, asla yemem
dediğim yemeklerin tadına bakıyorduk!
Öyle bir yaz
akşamıydı, bir önceki günden daha kendine gelememiş bir bünyeyle dışarıdaydık,
ben kotamızın dolduğundan, bu akşamı erken bitirelim diye bir elimle onu
çekeliyor, bir yandan dostumuza bu gecelik yeter diyordum. Misafirimiz bana
katılıyor kararıma saygı gösteriyordu. O anda sol elimin boşluğu tuttuğunu
hissettim. Kafamı çevirdiğimde sırtını dönmüş ileride bulunan bara doğru
yürüyordu. Koşturup yakaladım beni sertçe itti ve gözlerim karardı.
Kendime
geldiğimde kafatasımın arkasında bir ıslaklık, beyaz tişörtümün ve şortumun
arka kısmında kan vardı. Saç diplerim kanıyordu! Otel odasındaydım, o uyuyordu.
Amerikalı, dirsekleri dizlerinde elleriyle saçlarını tutmuş bana bakıyordu.
Kısaca özet
geçti: “Gözlerinin beyazını göremedim! Simsiyahtı. Ona öyle tokatlar attın ki! Ne
yapacağımı bilemedim. Sonra seni yakaladı ve ensenden yukarısını köpek gibi koparana
kadar ısırdı. Bayılmıştın! Çevreden gelen insanlarla seni buraya taşıdım. Polis
olmaması mucizeydi!”
“Evlatlarından
biri, annenin kaderini yaşarmış” derler… Ben mi sabırlıyım, annem mi? Annem mi
çok sevdi, ben mi? N