O GİTTİĞİNDE...

Kadının saçları vardı, uzundu, çok uzun, diz kapaklarına kadar uzanıyordu. Genç kızlığından bu yana iki yana örgü yapardı, yıkamak ayrı bir dert olduğundan haftada bir su değerdi saçlarına, saçı sabun kokardı...

Adam severdi onu, ne kadar kadınla birlikte olursa olsun yine ona dönerdi. Kadını en çok saçlarından severdi ve yine saçlarından tutup döverdi. Ama en çok saçlarına sarılıp koklaya koklaya uyumayı severdi kadının. Adam, son gidişinde veda etmedi kadına ve bir daha da dönmedi. Kadın vücuduna zerk edilenlerle acı nedir doyasıya hissedemedi...

Işıkları kapattı kadın, acısına yenilip yıllar sonra ilk kez makasladı saçlarını ve bir daha da hiç uzatmadı, soranlara sinüzitten, yıkamanın zor olduğundan yakındı, ama gerçek başkaydı...

Adam gitti, kadın kaldı, 6 yıl önce bugündü...

Kadın Annemdi, Adam Babam...NaKHaR

HUZUR ARAMIZDA...

5 yıl önce bugün bir hikaye başladı, iki kişinin hikayesi, bizim hikayemiz... Ufak bir kafede oturmuş bir hikayenin temellerini atıyorduk... Diyordum ki: "Hali hazırda içinde bulunduğum bir hayat var, eğer sen bu hayata dahil olursan bir güzellik daha olacak hayatımda, ama dahil olmasan da ben varolan hayatımı sürdüreceğim"... Bakıyordu, dinliyordu, anlıyordu... Heyecanlıydım...

Görünen köy klavuz istemezdi, insan fıtratı yıkılmaz bir kale değildi, yeterince çaba sarfetmek vardı, ilişkinin zihni oyduysa, ruhu bendeydi...

Hoşlandım, aşık oldum ve sevdim, seviyorum...

Tanrı sevgisiz kalmış çocuklarının kalbine aşk eylesin, 5 yıl önce bugün bana bahşettiği gibi...

Seni Seviyorum Gaykedim...NaKHaR

GELDİM, GELİYORUM...

Huzurluyum, yapacak işlerim hala beklemede, henüz bir iş bulamadım, bu konuda ki bekleyişlerim sürüyor, iş bulduktan sonra yapacak bir sürü işim olacak, hazırlık yapıyorum ve bu hazırlıklar zamanımın çoğunu alıyor...

Ev eşyalarını belirledim, araştırmalarım tamam, yapılacak masraf fazlasıyla kaleme alınmış durumda, iş bulmadan önceki boş zamanımın büyük çoğunluğunu Gaykedi ile geçiriyorum, stresten uzak yaşamaya çalışıyorum, blog için birşeyler yazmak isteği içimde hep var ama yazarken vazgeçiyorum, dediğim gibi bu ara geçiş dönemi...

Kasım ayı içerisinde bir kaç önemli şey var, beraberliğimizin yıl dönümü, babamın aramızdan ayrılışının yıldönümü, aramıza yeni bir soluğun katılacak olması vs... Bunların hepsine zamanı geldiğinde değineceğim...

Bir hayat inşa etmeye uğraşıyoruz el birliğiyle, bu ay içinde bahsettiğim konulardan yazıyor olacağım ara ara, ama dediğim gibi blogla tam ilgilenebilmek için henüz erken...NaKHaR

DO NOT DISTURB!

İş görüşmeleri, ev tutma ve eşya alma ritüelleri arasında kaldım. Bazı şeylerde ihmalkarlık yapıyorum (blog gibi, okumamak gibi) ufak tefek boş zamanlarımı sevgilimin yanında geçirmekle meşgulüm... Canım sıkılıyor (korkmayın sıkı can iyidir, çabuk çıkmaz!) rahatlamaya ve pozitif bakmaya çalışıyorum... Şu bunalımlı günler geçtiğinde (umarım çabuk geçer) buralarda olacağım... Şu an sadece gözlemdeyim...NaKHaR

EYLÜL RAPSODİSİ


Karanlık sabahlara uyanırım
Aylardan melankoli
Elim boş, yanım boş, aklım...
Sonsuza dek kalmayı istesem de
Gitmeyi özlerim arada bir...

Büyüyen bir tınıdır içimde hayat,
Bir acı akar vücudumun ekseninde
Uyanırım gözlerim yanar,
Çukurunda su birikir,
Dilimde tüy biter konuşmaktan
Ucunda söz birikir
Söyleyemem acım büyür,
Susarım...
Elimde aşk, yanımda aşık aklımda meşk var...NaKHaR