BU KİTAP
İNSANI DİLSİZ DE YAPAR
Yer: Kadıköy Seyhan Müzik ''The Secret'' adlı sözde sansasyonel kitabı alma düşüncesiyle içeri girdim, en çok satanlar köşesine iyice bir göz gezdirdim ama yok! kimseye sorma cesaretini gösteremeyerek üst kata çıktım, aradığım kitabı bulamadım, depresif biri gözükmek istemediğim için olsa gerek... yine kimseye bir şey sormadan Alkım'a gitmeye karar verdim... Ama ne oldu tam kapıdan adımımı atıyordum ki göz ucuyla raflara baktım... Onlarcası karşımda öylece duruyordu... :)
Yer: Kadıköy Seyhan Müzik ''The Secret'' adlı sözde sansasyonel kitabı alma düşüncesiyle içeri girdim, en çok satanlar köşesine iyice bir göz gezdirdim ama yok! kimseye sorma cesaretini gösteremeyerek üst kata çıktım, aradığım kitabı bulamadım, depresif biri gözükmek istemediğim için olsa gerek... yine kimseye bir şey sormadan Alkım'a gitmeye karar verdim... Ama ne oldu tam kapıdan adımımı atıyordum ki göz ucuyla raflara baktım... Onlarcası karşımda öylece duruyordu... :)
Bir tanesini kaptığım gibi soluğu kasada aldım, yaşlıca biri (tahminen patron) çalışanlara direktifler veriyordu... hiç konuşmadan kitabın hayatımı nasıl değiştireceğini düşünüyordum... 5 dk kadar bekledikten sonra, adam döndüğünde;
-Buyrun ne istemiştiniz? dedi
Hiç konuşmadan elimdeki kitabı gösterdim.
- Satın mı alacaksınız?
-Buyrun ne istemiştiniz? dedi
Hiç konuşmadan elimdeki kitabı gösterdim.
- Satın mı alacaksınız?
Evet demeden kafamı salladım, adam kitabı aldı borkodunu okutup masasının üstüne koydu, parasını aldı, fişini kesti ve bana verdi kitap hala masanın üstünde... saonra sanki suçluymuşum gibi bana döndü, biraz ''daha ne bekliyorsun'' gibi bir bakışla;
- Fişinizi verdim değil mi? dedi
Bana ne olduysa yine hiç konuşmadan, önce elimdeki fişi sonra masanın üstünde duran kitabı gösterdim...
- Aaa pardon, kusura bakmayın diyerek kitabı poşete koyarken bir yandan da manasız bir acımayla bakıyordu..
(içimden işte dedim depresif olduğuma kanaat getirdi bana acıyor) kitabı aldım, adam ağzını normalden fazla açarak, dudaklarını okuyabileceğim şekilde ve duyabileyim diye bağırarak
- Ö-zür Di-le-riz... Te-şek-kür-ler diye sıraladı.
- İyi çalışmalar deyip çıkarken adamın utandığını farketim...
Dışarı çıkınca aklım başıma geldi.. İçeriye girdiğimden beri hiç konuşmamıştım ve doğal olarak adam beni dilsiz sanmıştı... En çok güldüğüm günler arasına bir tane daha ekledim... NaKHaR
