NE YAPTIN SEN AZİZ’İM
“– Çok okumuyorsun!” lafına gücenirim. Hayatımın
yirmi yılını eğitime harcadım. Seks ve eğlencem yoktu… Bu durumda enerjimi
okumaya, yazmaya, çizmeye, insanları izlemeye, psikolojilerini anlamaya ve
öğrenmeye çalışarak harcamaktan başka seçenek yoktu. Okumaktan yoruldum yani
bir yerden sonra, her şey aynı! 70’ler Yeşilçam sineması gibi kısır konular, ne
dünyan değişiyor, ne fikrin…
Okunacak kitap bana gelir, ben kitaba
gitmem. “Masturi Kabare”de birkaç yerde karşıma çıkıp “Oku beni” dedi. (Yayınevinde
çalışan bir arkadaşım her ay kitap getirir; “ – Bu kalsın, bunu geri götür.”
derim. “Masturi Kabare” geri götür dediklerimdendi.) Kaan Arer, kitabı “Turing
Toplantıları”nın bu ay ki konusu hâline getirince, okumak zorunda kaldık. İyi ki de kaldık...
Okurken, aklım demir makasıyla ikiye ayrıldı. “Bundan
daha kötüsü olamaz!” dediğinizde daha kötüsü gelir bulur ya sizi öyle! Kitap bittiğinde, otobüsün penceresinden dışarıdaki insan kalabalığına bakıp içimden: “Ne yaptın sen Aziz’im?” dedim. “Sevdim!” dedi... Hayatı size getirdikleriyle seviniz...
…
Toprağından fışkırırken zambaklar,
Bana bir “Su” de!
Seni yatağımda, tenime kanatayım…
Yastığıma sarılıp ağlarsın belki,
Kokumla ruhumu, içine akıtayım… N