BİR KEDİM VAR
ANNEME KÜSTÜM..

Annem'e geçenlerde çok kızdım, bazen etrafındaki laf ebelerine bakmadan ağzından çıkanları kulağı duymuyor...

Küçük ablam bir yandan daha önce görüp unuttuğu şeyleri yeni alıp almadığımı merak ediyor, yeni almışsam nerden buldun yasası kapsamında sorguya çekileceğim... Hediye desen herşey mi hediye? sorusuyla karşı karşıya kalıyorum...

Halam bir yandan börek yapıyoruz yemeden göndermem diyor, sanki kendi evi ve bizler misafiriz, asıl misafir kendisi unutuyor...

Bunların yanında annem tam da bizim laf ebelerinin ağzına bal çalacak bir konuda üstüme geliyor, istediğini yapıp bağarıyorum "terbiyesizlik yapıyorsun!" 

Dargın ayrıldım ilk kez ve 3 gün sürdü, 3 gün sonra arayıp "Bir anneye herkesin içinde terbiyesiz mi denir?" le başlayan cümleler sıralıyor.. "Böyle konuşmak için mi aradın?" dedim, sustu... Yanına çağırdı da barıştık sonunda...

Kendimi bir film senaryosunun içinde gibi hissettim bir an, Annesine darılmış bir çocuk, ya annesine birşey oluyor ya kendisine... birkaç gün boyunca vicdan yaptım...  NaKHaR

OKUR'UM YAZAR'IM KONUŞURUM

Ester Bacım beni mimlemiş 5 soruluk bir anketle :)

Blog yazmaya ne zaman başladın?

İlk yazım 14 Ağustos 2006 olarak gözükse de 16 Eylül 2006 itibariyle başladım blog tutmaya, daha öncesinde de şiirlerimi dpoladığım bir blog mevcuttu ama kesin tarih 16 Eylüldür..

Blog konularının belli bir çizgide olmasına özen gösteriyor musun?

Eskiden böyle bir çizgi yoktu kafamda, yazıların çoğunu gaykedi'nin arşivinden çalıyordum, baktım ki böyle devam edemez kendi kendime yazmaya başladım... şimdilerde böyle bir çizgi mevcut, Skandal Ailesi'yle başladım, İçimdeki Tınılar, Unutulması Gereken Anlar, Ölümlerim Kalımlarım, Şiirler ve Gündemde kayıtsız kalamadığım olaylara yer veriyorum nadiren...
*
*
*
*
Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?

İsterseniz hmen bırakabilirim :) Kimbilir belki yarın, belki yarından da yakın demek istiyorum, ne zaman miadını doldurursa o zaman, ama silerek sonlandırmayı düşünmüyorum :)

Blog senin için eğlenceli bir uğraşken, şimdi artan talep yüzünden zorunlu bir hal aldı mı?

Mim'ler dışında kimsenin beklentisi için yazmıyorum, ama blog dostlarıyla iletişiyoruz bu hoşuma gidiyor, Benim için zorunlu bir durum değil, kimse için de zorunlu değildir buna inanıyorum...

Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun?

Blog yazmak eğlenceli bir durum, Tv izlemek yerine blogla ilgilenmek daha mantıklı geliyor, blogger'ın yayınlanmaya hazır hale getirme özelliği olduğundan 5-6 yazıyı birden yazıyorum, günü ve saati geldiğinde otomatik olarak yayınlanıyor.. Kullanılmasında fayda var.. Ve belirli aralıklarla bu işi kullanmaya... ben 2 günde bir olarak kullanıyorum bu özelliği...

Ben de "bu konu da beni kimse mim'lememiş yazacağım ama" diyenleri mim'liyorum...NaKHaR

İÇİMDEKİ TINILAR - 13

Bu kez içimdeki tınıyı, bir love story'den montajlanmış kısa bir filmde buldum... Şimdilerde bloğu mahkeme kararına yenik düşmüş onemedico'dan ulaştığım bu muhteşem videoyu hepinizin izlemesini tavsiye ederim...

*

*

Kısa filmi izlemek için "ŞURADAN"

Fonda çalan iç parçalayıcı mp3 için de Buradan buyrun... NaKHaR

SKANDAL AİLESİ - 17

- Yanıklar -

Ben ne zaman ailemin şehrine gidecek olsam ya yolda, ya gittiğimde bir olay olmuş olur... 

Bu kez haber küçük abimden, ablam beni arıyor, evin anahtarı var mı diye soruyor, var diyorum... Abimin iş yerinde doğalaz sobası patlamış, hastaneye kaldırılmış olduğunun haberini veriyor...  

Eve gidiyorum, annemler geliyor... Abim dün gece gazı son çıkan çalışan tarafından açık unutulan doğalgaz sobasını yakmak için ateşi yakmış, Çıkan kıvılcımla beraber kolları dirseklerine kadar, yüzü, kaşları ve kirpikleri, ensesindeki saçları yanmış... Ortaya çıkan alev topu onu 2 metre kadar savurmuş...

Hastaneye kaldırmışlar, sargılar sarılmış, ilaçlar sürülmüş... Gelelim skandal ailesinin skandalına, 1 hafta öylece sargılar içinde hastanede yatacağını öğrenince sıkıntıdan serumunu, sargılarını çözüp hastaneden kaçmış... 2 yaşında bir oğlu ve daha doğmamış bir kızı var... Tanrı korumuş çok şükür...N

UNUTULMASI GEREKEN ANLAR SERİSİ - 3

YEMİN

Günlerden cumartesi, ilkokul 1. sınıftayım, saat kahvaltı saati, babam yine olmadık bir sebepten sinirli sinirli soluyordu burnundan...

Sonra olmadık bir arbede sesler yükseliyor, anlamını bile bilmediğim küfürler uçuşuyor babamın ağzından, Sabah kahvaltısı için hazırlanmış koskoca sini babamın bir hareketiyle halının üstüne ters yüz oluyor...

Annem telaşla babamın etrafında çocuklarını savunuyor, babam kösele ayakkabısını giyiyor, babam kapıdan çıkıp gidiyor, hayır durun babam ayakkabıyla evin içine geri dönüyor...

Annem salonda kendini odadan dışarı atmak istiyor, hayır atamıyor, babam annemi dizlerine kadar uzanan saçlarından tutuyor, annem düşüyor, babam kösele ayakkabısıyla tekmeliyor, annem ölüyor, hayır kalkıyor kapıya ulaşmak istiyor, babam tekmeliyor, annemin ağzından beyaz badanalı kapı kirişine kan sıçrıyor... Ve bu görüntü yıllardır beynimde dolanıyor!

Gözlerimi kapatıp ağlıyorum, babam gidiyor... İçimde büyüyen nefretle ilk yeminimi ediyorum "Bu aileden kimseye benzemeyeceğim". Benzemedim...N