GÜLE GÜLE

Aidiyet duyduğum topraklar var,

Yangını yangın, koru kor

Ahımı alma çocuk, çirkinleşebilirim.

Kırgınlıklarımın öfkeli bir dalgasıyla

Boğabilirim seni

İnandıkların uğruna onlar gibi

Körü körüne koru beni de.

Telafisi ol telef ettiğin ruhumun.

Ait olduğum insanlar var, senin gibi

Sen de benimsin çocuk

Kanın kanıma karışmış, dölün dölüme

Yasal piçleriz babalarımız zevkten öldüğünde

Tanrı yoksa sana taparım

Ölüne de dirine de…

Günaha sokma beni çocuk, alışabilirim

Üstünden yol geçen mezarlıklar gibi

Baltalayarak gömebilirim seni kalbime.

Ait olduğum yataklar var

Ninniyse ninni, aşksa aşk

Bir şekilde uyuduğum.

Uyandırma beni çocuk, sayıklayabilirim.

Kendimden bile sakladığım sırlarımı

Dökebilirim dile…

Beklediğim kimseler var…

Arkadaş, eş, dost, sevgili

Geç kalma çocuk son görevine, kaybedebilirim.

Veda edebilmenin umudunu yitirip

Kapatabilirim gözlerimi dünya nimetlerine.

Dinsiz ayetlerim var

Susturma beni çocuk, haykırabilirim

Şeytanların alkışladığı bir yoldan yürüyüp

Sürükleyebilirim seni de cehennemime.

Yaşadım, sevdim ve öldüm: güle güle...N

SAMİ-NİYET!

Yaradılışıma laf yok

Duydun mu? Sustum!

Ben de bilirim doğrusunu sözün

Dil bu, Isırsan şaşırırsın aptallığına

Gördün mü? Güldüm!

Çıplak da gezebilirdim ben

Gözleri kör nasılsa insanlığının,

Vicdanı budanmış 

Senin de ilkbaharının

Söylerdi de inanmazdım

Ar damarı yokmuş indigo çocuklarının

Ego da var güven duygusu gelişmemiş özümde,

Mantık serde, nefis tende, vicdan...

Yüzüm de var konuşacak ağzıma geleni yüzüne

Duydun mu? Sustum!

Aralanmışsa perde olmuş kirpiklerin gözünde

Gördün mü? Güldüm!

Urbam vitrinde, ben yoktum içinde...

Taş mı ağırdır, laf mı sözde 

Isırdın ya etim kalmış,

 Kürdan lazım dişine

Art niyet ararım 

"Selam dünyalı biz dostuz!" diyenin,

Samimiyetinde! N

GAM TELİ

Haksız bir zulümle ölümsüz olmak istemem, 

Haklı bir isyanda asi olmak isterim. 

Gövdem eritsin isterim buzunu

Düşerken inanç tahtasında son kalesi

Ölmüşsem, 

Bitmiştir cihanla işim. 

Titremez tende, bitmemiş tüyüm benim. 

Alınsa da istemem çıbanın başı, 

Düşmez nasılsa arştan, 

Bedenime esansı, 

Ağlansa ardımdan ne gam!

Gardımı düşürmüş dostum 

Kılıç kuşanırken ben,

Kırsam hiddetli bir küfürle kalbini,

Biter mi hadsizliğine öfkem? 

Hadi ruhum... Uyan!

Dursun şimdi omuzları üstünde 

Kralın mağrur başı!

An geldiğinde ezilecektir,

Taş gibi ahımla, onun da başı! N

ÇAMUR!

Ne yana dönsem kıble mi olur bana cehennem?

İçim yanmış, aklım şaşmış, kafam karışmış

Bir su ver, bir akıl

Yılandan bir söz gerek sarılacak
Ki korkmam.

Geç karşıma yalanlar anlat!

İbresi şaşmış pusulayım, yönlerim ayıp,

Akla yatmayan selamlar olsun düşmanıma

Dostlarım kayıp!

Arsız oldum, yüzsüz oldum, sözler verdim kendime!

Sırlar…

Çenesi düşük cırcır böceği gibi

Eteğimden döküldü taşlar…

Ne ben anlayabildim dilinden,

Ne anlatabildin…

Çamurdan mı olmuş insan, hamurdan mı?
Yoksa yalandan mı?

Tek bir hayat yaşadım.

Çamlar devirdim, çamdan düştüm

Ben o yağmurda oynanmış, çamurlu toptum.

Rengini balçıktan almış, o meşhur 

Camdan bakan kızdım!

Yar oldum,

Brütüs’ten hallice yarendim düşmanıma,

Ve şeytanıydım dostumun

Cehennem cücelerini tekmeliyordum da
Kıldan inceydi,

Kader diye yazılmışa boynum…N

BEN VARIM!

Gülüyorum,

Kahkahama bir tezat karışıyor ve kırışıyor yüzüm

Yatağını sermiş yüzüme kaz ayaklarım

Ter ve kusmuk

Günahlarım kadar keskin değil kokusu

Anlaşma yok, uzlaşma yok!

Hayatın paçasında tırnaklarım

Ben de varım!

Gülüyorum,

Kahkahamın yankısı ensemi yalıyor

Ürperiyorum bir kuyuya düşen taş gibi

Özgürlüğümün sınırlarına çarpa çarpa!

Utanmak yok, pişmanlık yok!

Hayatın dibini sıyırıyorum.

Ben de varım!

Gülüyorum!

Gözlerini riyaya devirirken dostlarım.

Yedi odacıklı mabedimin kapısını yumrukluyor

“Küt! Küt!” yalnızlığım.

Aldanmak yok, aldatmak yok!

Bedenimin mazgallarından sızdım

Ey aşk, kimse yok…

Ben varım! N

KAHIR AMAN!

Sen de bir masalsan çocuk,

Kahraman arıyorsan kendine,

Agnostik ilişkiler kuruyorsan

Ve mizacın dağılıyorsa her gülüşünde;

İnsansın…

Savuruyorsa hayat, hırpalanıyorsan!

İnadına tokatlara çeviriyorsan yüzünü,

Bir çileyle mıhlanıyorsan

Ve cennet kokuyorsa kanın;

İsa’sın!

Haykırmıyorsan,

Eline vurana veriyorsan ekmeğini,

Kıvrılmıyorsa dudakların ve gözükmüyorsa dişlerin gülerken,

Geldim gördüm, yaşadım öldümse onca yıl yaptığın;

Mutlu değil, bedbahtsın!

Mitlere inanmışsan,

Saçında bit, kafanda örümcekse taşıdığın,

Son kuruşunu atıyorsan dilek kuyusuna

Ve metelik dahi kalmamışsa kurşun sıkacağın;

Koca bir sıfırsın!

Sen de bir masalsan çocuk,

Kahraman arıyorsan kendine,

Dilden dile dolaşmıyorsa adın

Ve bir dostun yoksa ayna tutacak yüzüne;

Enkarnasyon bekleyen

Anka kuşu gibi yanmışsın! 

Kahramanın kim?

Elbet anlarsın! N

MERHAMET !

Uçları sivri bir kin bendeki

Anlatmayın acırım

Ve ben acırsam,

Düşmanıma bile sahip çıkarım!

Aklıma giren dilime gelir

Aklımdakini de yutarım

Dilimdekini de

Sen bana yeter ki “Sev!” de...N

“GEL!” DE…

İçimde bir yerde

Kalbime aşk pompalayan

Geniş damarlar vardı.

Daraldı!

Kopan bir kertenkele kuyruğu gibi

Senden ayrı

Küçük aşklarda

Yavaş yavaş can verdim!

Sen şimdi kendine gel de!

Bana “Gel!” de

Aşk sana geliversin! N

SÜZ-GEÇ!

Bağıra bağıra gidiyorum!

Bağrımdaki et,

Yabancı bir lisan öğrenmekte…

Dağıla dağıla kayboluyorum!

Dağlanan dilim,

Sessizce ehlileşmekte…

Giderek grileşiyor renkli ruhum 

Yok oluyorum terimle, tükürüğümle!
Ne geldiyse başıma,
Senin merakından!

Gözlerimi arıyor gözyaşlarım…

Kulaklarım çınlıyor,

Ses tellerinde adım titreşmekte.

Aşktan mı ölürüz biz, açlıktan mı?

Nazar mı birikmiş yoksa,

Kalbimizin süzgecinde? N

YAŞARIM!

Ahmaklığım diz boyu
Boy verdiğim yerde ölür, 
bir kaşık suda boğarım kendimi.
Artistliğimi dilime nakşederim!
Büyümenin onda dokuzu,
kazık yemek, nasıl olsa hayattan...

Özrüm büyüktür kabahatimden.

Milyonlarca aşk çıkarmışımdır,

Kendi bedenimden…

Cemrelerim düşer;
yastığa, yorgana ve çarşaflara...

Cız! eder içim,
Yanık kokusu alırım kalbimden!

Yanarken eririm ve sönerken üşür tenim…
Ölürken kaskatı kesilirim!

Ömrüm kısadır benim kelebeğinkinden,

Bir gün yaşarım, bugün yaşarım, 

O günü de aşkla yaşarım! N

DENGE

“Bitti!” dedim.

Sustu ve güldü: “Canın Sağolsun!”

Sağlam gibiydi, dimdik ve mağrur!

Biliyordum, defalarca kırılıp yapıştırılmıştı o…

Durup, durup ağlardı.

Gözünden bir damla yaş gelir, dudaklarıma damlatırdı.

“Bitti!” dedim.

Güldü ve sustu: “Saçmalama!”

Provası defalarca alınmış bir oyunu izliyor gibiydik,

Ben oyuncuydum, o seyirci kalıyordu gerçeklerime.

Papuç bırakmıyordu, ağlamıyordu, beyaz atını salıvermiş,

Peşimden dörtnala koşmuyordu!

Önümde uzayan o labirente girdim ben.

Kolumda ısırık izi, ruhum delik deşik!

Aklım konuşuyordu, kalbim aklıma şaşıyordu.

“Bitti!” dedim.

Güldü ve sustu…N

KÖSTEBEK

En iyi ben bilirim virüsü kapar da insan

Biri çıkar; siker atar.

“Değişmem ben!” diyeni de değiştirir,

“Senden adam olmaz” dediğini de adam eder zaman

Aşk uğruna debelenen bilir…

Her insan köstebektir biraz,

İlla da birinin gözüne, kalbine, bittabi içine girecektir.

Aşk, at gözlüğü gibidir bakar, kör olursun, 

Olduğun yerde eşelenir durursun!

Aşk bildiğin at olmaktır işte!

Öyleyse gocunma, biri gelip üstüne binecektir!

Sen onu tepeleyeceksindir, o sırtından düşecektir.

Her insan birinin kamburudur işte!

Bir bakmışsın kalbinde yeni bir yumru,

Biri o boşluğa çabucak çöreklenmiştir.

İnsan umduğunu değil, bulduğunu sevecektir…N

SEVGİLİ'ye

Ben sana gelmiştim,

Ayaklarım henüz çıplak,

Kalbim henüz boş…

Benden yaşlı, benimle yaşıt ve benden genç

henüz geçmişti

Bir motor kalbinin üstünden…

Gözlerin vardı senin balköpüğü,

ve dudakların…

Öperken dudaklarım arasında kaybolan,

Dişlerin vardı senin inci inci, sıra sıra

Ve tenin…

Azıcık güneş görse alev alev kızaran

Sen vardın bende

Aklını, kendini unutan

Ben senin peşinde,

Ben kendi peşimde…

Senin yaşın aynıydı yıllar geçtikçe

Ben sana yetişirdim,

Sen ellerimden tutardın

Yürürdük her yere…

Senin beni sevmeni seviyorum…

Seni sevmeyi seviyorum…

İyi ki doğdun sevgilim…

MERMER

Şimdi geçerken bir şehr-i ölü'den
Kefeni yırtıp beni izlemeye koyulur sakinler
Diri bir vücut
Canlı bir ten
Bu mermer de aşınır
Solar ten
Söner fer
Hangi kefenci sarar tenimi o vakit,
Şehvet sarmadan bedenini,
Hangi pamukçu tıkamaya kıyacak kuytularımı
Hissizce!
Olsun varsın
Kim bilir
Belki toprak altında vardır
Bu bedene hakkını verecek
Börtü böcek, yılan çıyan zebani
Ne bileyim iste,
Belki bir enkarnem iner bereketli bir rahme
Kadın olurum, erkek olurum, bu kez belki ibne olurum!

Yine mermer tende kuytularımı
Aşkla doldururum!

Nakhar 2010

ÇARK

Tıkır tıkır işliyor şehrin çarkları
Birbirini götürüyor doğada iki yabani
Hem teşhir ediyor ruhunu,
Hem utanıyor bedeninden
Amma velâkin ersuyuyla yıkayabiliyor mahremiyetini
Özümsenmiş parklar camekân içinde bir yatak odası
Tanımadığı yüzlerde aşk arıyor internet soytarısı
Ve ücra hamamın birinde,
Ayrılırken kirinden teni,
Yunuyor bedenini
Oğlancı güruhu yapar eder de

Uyuşmuş bilinçaltında vıttı vızır bahaneler üretir

Su değmemiş erkekliğine
-den sonra bir bakire bulup

Akıtınca iki damla kırmızı şarabı
Silindi sanır oğlancı yanı
Veledi düşünce uçkurundan kör rahme
Kendi kuyruğunu yakalamaya çalışır
Kısırlaşmış fikri içinde
Girecek bir delik arar beynini kemiren fare
Yıkadı mı kurtuldu sanır
Ne olsa elinin kiridir sokaktaki er fahişe!

Nakhar - İstanbul - 2010

TANIDIK YABANCI


Ne zaman yabancı oldu bize
tanıdıklarımız?
Hayat gailesinde yoksa,
bu kadar çok mu,
derinlere dalmışız?

Ne zaman çekilmişiz bu kadar kabuğumuza,
Dört duvara anlatır olmuşuz hikayemizi,
Cenin pozisyonuna dönmüşüz sanki,
Bir o kadar hayatın içinde,
Bir o kadar uzak hayattan...

Ne zaman ölmüş ebeveynler,
ve ne zaman birey olmıuşuz,
ayrılarak rahmimizden...

Emekliye ayrılmadan
İnmiyor mu raflardan
Fotoğraf albümleri,
Telefon rehberleri
tozlanmadan...

Dün bitti,
Yarın ne getirecek belli değil,
Bugünden aramalıyız belki de
Aklımızın bir köşesinde aramak için
beklettiklerimizi...

NaKHaR 2010 İstanbul

KELİMEREKTE

Kelimeler tutuşurdu bir kavgaya
Ben "erek"siz kalirdim,
Adrenalin beynime sıçradığında
Ben erekte olurdum
Kelimeler iterdi, kovalardi birbirini...
İçinden çıkılmaz fikirlerde,
Şehvetin önünde,
Hep düz bir duvar olurdu nokta.
Kelimeler düz duvara tırmanırdı
Ve Kağıdın boşluklarına
Anlamlarını boşaltırlardı...NaKHaR

2010 - istanbul

OTUZ YEDİ DERECE

Aklım dağılır, ben olurum!
Gidiş gelişlerim,
İçimden yeni hücreler doğurur...
Kalbim kaynar o vakit!
Vücudum kan ter içinde,
Terimden yeni bir can peydah olur...
Evirir çeviririm de önümdeki resmini hayalimin,
Bilemem ne getirir,
Tanrı'nın kaderimdeki eli...

Aklım dağılır, ben olurum!
Otuz yedi derecede.
Nefes nefese,
Titrerim, içim akar!
Getirebilmek için yaşam suyumu
Mumlar yakmalı zıhnimde
Ruhumun karanlık oyunu...

Aklım dağılır, ben olurum!
Tüm saatler sustuğunda
Köşeli bir zevk düşer kasıklarıma
Tangır tungur
Akarken ben sana doğru...NaKHaR

ISLAK


Bir pınarın başında,
Demlenirdim ben,
Acıya da yürürdüm, sevince de...

Uzun ve siyah ve kırılgan,
Köprülerim vardı uçurumlarımda...

Ben ağlardım,
Ben düşerdim ve yeniden doğardım,
Yok oluşumla...

Sevgiye de gelirdim, öfkeye de,
Kristal yansımalar olurdu eteklerimde
Ve bir ışık huzmesi çevrelerdi her yanımı...

Bendim o gözdeki ateş, o buğu,
Her bir damlam iz bırakırdı ardında
Siyah ve uzun ve kırılgandı köprülerim
Atlardım umarsız,
Ve bir el dokunurdu can damarıma
Sadece bir ışıltı bırakırdım
Ve tüm köprülerim kapanırdı ardımsıra...NaKHaR

fotoğraf : Evelyn Arthur Richman

EYLÜL RAPSODİSİ


Karanlık sabahlara uyanırım
Aylardan melankoli
Elim boş, yanım boş, aklım...
Sonsuza dek kalmayı istesem de
Gitmeyi özlerim arada bir...

Büyüyen bir tınıdır içimde hayat,
Bir acı akar vücudumun ekseninde
Uyanırım gözlerim yanar,
Çukurunda su birikir,
Dilimde tüy biter konuşmaktan
Ucunda söz birikir
Söyleyemem acım büyür,
Susarım...
Elimde aşk, yanımda aşık aklımda meşk var...NaKHaR